I’m the Only One Who Doesn’t Know the Villainess Is a Man

Neyse ki, henüz çocukluk günlerimdeydi, çok ciddi değildi. Durumun kötüleşmesini önlemek için, kötü kadın Rachel'ın tedavisine yakın durmalıyım. "Bir daha asla yanıma yaklaşma" "Gürültülü ve kaotik şeylerden nefret ederim" "Buna ihtiyacımız yok, o yüzden git"... sivri dilli kötü kadına sadık kalmak kolay değil. Yine de hayatta kalmak için orijinal eseri özenle yok ediyorum. Ama orijinal eserden tamamen kaçınamayacağımız ve yollarımızın ayrılacağı anlaşılıyor. On yıl sonra. Şefkatli kötü kadın, güvenliğimden endişelenerek yakışıklı bir koruma gönderiyor. "Yüzümü patlatacaksın. Bana mı aşık oldun?" Ama bu adam bir şekilde bana Rachel'ı hatırlatıyor. Ama kişiliği farklı görünüyor... Belki de sadece hayal gücüm mü? ...Ya da öyle sanıyordum. "Yani sözleşmeli evlilik mi yapacaksınız, evlendiğinizde böyle el ele tutuşuyorsunuz." Şaşkınlıkla kekelerken, aramızdaki mesafeyi kapatıyor. Nefesini hissedebiliyorum. "Öpüşmelisiniz de." Yakından bakınca yüzü açıkça bir erkeğe ait. Bunu başka biriyle yapabilir miydiniz? Bir dakika. O kötü adam değil miydi?!